او نماز به قصر كند تا سى روز [ بگذرد ] ( 1 ) . اگر سى روز بگذرد ، سى [ و ] ( 2 ) يكم روز نماز تمام كند ، و اگر همه [ 337 - ر ] يك نماز باشد . و آن كس كه يك نماز تمام بكند در منزل ، پس از آن عزم مقام ده روز بگرداند او را نماز تمام بايد كردن . و چند كس را از جمله مسافران قصر نشايد كردن : مكارى و ملاح و شبان و بودى كه به طلب باران ( 3 ) گردد ، [ و ] ( 4 ) آن كه در عمارت خود مىگردد از شهرى به شهرى ، و آن كه در تجارت مىگردد از بازارى به بازارى . و آن را كه سفر بيش از حضر باشد . و حدّش آن بود كه در شهرى ده روز مقام نكند ، و آن كه سفر او معصيت باشد ، و آن كس كه سفر او به صيد لهو و بطر باشد . فامّا آن كس كه صيد او براى تجارت باشد ، او نماز تمام كند و روزه بگشايد . و آن كس كه سفر او به صيد باشد براى قوت عيال ، او را نماز قصر بايد كردن و روزه بگشادن . و در چهار جايگاه اتمام مستحب است : در مكّه و مدينه و مشهد امير المؤمنين على - عليه السلام - و مشهد حسين على - عليهما السلام . و قولى دگر در آيت آن است كه : مراد به قصر نماز ، قصر اركان نماز است در حال خوف ، و بنزديك ما نماز خوف به قصر بايد كردن چون نماز سفر ، و بيانش بيايد . و نماز شدّت خوف به ايماء باشد . روى به تكبير احرام به قبله كند ، و آنگه چنان كه مىآيد روى مىگرداند و ركوع و سجود به اشارت كند ، و سجودش از ركوع خافضتر باشد ، اگر چنين نتواند كردن ( 5 ) ، به بدل هر ركعتى چهار تسبيح كند : سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الَّا اللَّه و اللَّه اكبر . و بعضى مفسّران گفتند دو گونه است : يكى قصر نماز مسافر بى خوف كه او را هر چهار ركعت دو شود ، و يكى قصر نماز خوف است كه آن قصر قصر باشد ، اعنى

--> ( 1 ) . اساس ، مت ، مر ، لت : ندارد ، با توجه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد . ( 4 - 2 ) . اساس ، مت : ندارد ، با توجه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد . ( 3 ) . آج ، لب : بازان و مرغان شكارى ، مر : ياران . ( 5 ) . اساس ، مت : نتوان كردن ، با توجه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .